Aşkı nasıl da çiçekce yaşamıştık biz kadınım
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan
Devamını Oku
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan
Hayatımız o kadar bâya ve basitki anlatmaya lûzum görmüyorum. İsmimizi 'bîçâre' eyledikten sonra bu sadelik kendini çaresizlik ve âcizliğe bıraktı. Şu an Eskişehir'de Anadolu Üniversite'si turizm bölümünde ikinci sınıf öğrencisiyim, Ankara'da yaşıyorum, son nefes için gün sayıyorum.
Kendimi şu sözlerle tanzim etmek isabetli olacaktır;
İnsan yüzü. Ah o bîçâre insan yüzü. Derine, daha da derine. Ancak orası olacak sonumuz. Eskimişlik ve bîçârelik. Söyle ne yapacağız şimdi seninl ...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!