Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

Solmuş bu şehrin yüzü
Kirlenmiş insanın özü
Yarasın(ı) yalayıp durur
Korkuya teslim gündüzü

Ben burada güz olurum

SOL YANINDA BİR AĞRI İNCE İNCE

Sol yanında bir ağrı ince ince
Bu olanlar ilk cemre sancıları
Unutursun çocuk bu acıları
Çiçekler açıp da kuşlar gelince

SOL YANIMDA KALBİM KADAR YAKINSIN

Servetin, ünvanın, falan olmasa
Bir bebek bir ceren kadar insansın.
Çalımın, heyulan, zulan olmasa;
Sol yanımda kalbim kadar yakınsın.

SORARLARSA

Olur ya
Sorarlarsa
Nasıl bilirdiniz makdulu
Deyin ki

SEVGİLİYE ZULMÜ ZAAF BİLİRİZ

SEVGİLİYE ZULMÜ ZAAF BİLİRİZ

Yârin eteğine yüzün süreni
Aşkta sevdada bir sarraf biliriz

SORMA İŞİM BAŞIMDAN AŞKIN AMA

Sorma İşim başımdan aşkın ama
Yine sen yine sen geldin aklıma
Yetmez mi ki bunca hasret sevgili
Al da gel sevdanı Allah aşkına

SORMAYACAK MIYIM

Boynumda yağlı kendir,
Elimde kelepçe;
Gün oldu işgalde İzmir’im,
Gün oldu Halepçe.

El âlem bilmesin diye güldüğüm benim
Sormayın erenler nice ağır taşırım
Kim ne bilir günde kaç kez öldüğüm
benim
Kavimden kardeşten yanık bağır  taşırım

Sorup durma öyle ben neyim diye
Önce insan mıyım diye sor sana
Bu gün varım yarın yoğum ne gaye
Şu kafanı bir de buna yor sana

Sermayede ne din ne de iman yok

SORU

eğer tanrı yaratmışsa kuşu
bu Firavunlar
bu Karunlar
bu namussuzlar kimin işi?