Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

HER UÇUŞTA SANA İNER BU GÖNLÜM

Gözü ceylan gönlü gülden ayrıldım
Avara taş gibi döner bu gönlüm
Öylesine yarım kaldı muradım
Sızan pınar gibi kanar bu gönlüm

HER YER GELİNCİK

belli ki bir peri geçmiş buradan
sevgisi serpilmiş toprağa
bakışının düştüğü
her yer gelincik

Selvinin dalları güneşe doğru
Benimse sevdiğim her dalım sana
İster ilk bahardalı ister güzgülü
Ne zaman açarsam her gülüm sana

Nehir değilim ki aksam deryaya

Dar günümün var günümün dostları
Hadi sen ol da seç bilebilirsen
Kimi yoldaş derdi kimisi kardeş
Hadi yanında bul bulabilirsen

Nasıl bir düzendir nasıl zihniyet

HEY TANRIM SEN MUKAYYET OL AKLIMA

Hey tanrım mukayyet ol sen aklıma
Sebepsiz şu gönlüm coşmak istiyor
Deli mi tepek mi hiç bilmem ama
Kuşların ardına düşmek istiyor

Ne yetime şefkat
Ne yoksula himmet
Ne düşküne merhamet
Ne hürmet ne kadir kıymet
Sen nasıl felaketsin nasıl bir lanet
Hangi düşüne sarılıp uyursun bilmem ki

HİÇ DÜŞMAN ARAMA ŞEHVETİN YETER

Önyargı dediğin yıkılmaz kale
Meltem esse sanki bir poyraz olur
Akıl firar eder şeytana köle
Haneleri yıkan bir gamaz olur

HER SABAH YÜZÜME VURANIM GELMİŞ

Seher yeli gibi doğan gün gibi
Her sabah yüzüme vuranım gelmiş
Her nefes her demde daim kalbimde
Günde yüz binkere vuranım gelmiş

HER SATIRDA DURUP BİR OF ÇEKEREK

Yârin yüzünden hep şiir okurum
Her satırda durup bir of çekerek
Mahmut Nazik

Adın gizli kalsın diye gül yazdım
Aslında hep seni yazdım sevgili
Hasretim yerine uzun yol çizdim
Aslında hep seni çizdim sevgili

Hani gonca gonca açan o narı