Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

ÖĞRENMEK LAZIM

Bir kuş gibi düşe kalka
Uçmayı öğrenmek lazım
Nefretten sevgiye aşka
Geçmeyi öğrenmek lazım

Sen istesen oynar yerinden dünya
Korkuların kesmiş yolunu senin
"Öğretilmiş çaresizliğin" var ya
Bağlamış elini kolunu senin

Görmeden gücünü nasıl tanırsın

ÖĞRETMEN ANNE

ben bir öğretmen anneyim
her an umut umut bakışlarla öpülürüm

ben bir öğretmen anneyim

OL DESEK OLACAK AMA

şu duvarlar girmese denizle arama
gökyüzüyle arama dumanlar isler
şu kentin ışıkları girmese yıldızlarla arama
yârimle

Kin tutmanın alemi ne
Oldu geldi geçti gitti
Gâhı nesne gâhı özne
Dalda kuştu uçtu gitti

Mutluluk bir arka oda

OLDU MU

Deli gönül vur taşlara başını
Hiç gönlünü yıkmadığın kaldı mı?
Git de bir kuyduda dök gözyaşını
Hiç canını yakmadığın oldu mu?

ÖLEREK NOT DÜŞMEK DE VARMIŞ MEĞER

Aşkın başında bir koşul bir eğer.
De hele bire usta
Bin karanlıktan kaç aydınlık çıkar?
Akıl hasta kalp hasta

OLMA

Şu dünyaya kulak ver bir kör cahil
Hiçbir şey bir an önceki o şey değil
Her şey değişkendir taassup olma
Ne kendini hor gör ne nefse eğil

OLMADIK BİR HAYAL KUR İNADINA

Hayat çok görmüşse bir tebessümü
Dalda rüzgâr olda esiver gitsin
Çözememiş isen bir kördüğümü
Kör bıçağı al da kesiver gitsin

Olmadık zamanda çıktın yoluma
Balılan böreksin doyamam sana
Sevdan gelip demir attı gönlüme
Emanetsin gayrı kıyamam sana

Gülüşünü gül sümbülle bezemiş