Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

Uzak ol yakın ol  aşkta fark etmez
Aşık yakın eyler dağları düzü
Güzel ile aşka sözcükler yetmez
Özü şiir eden neylesin sözü

Aşk dediğin yüzde değil yürekte

NE YAZAR GECEYE KAYAN YILDIZLAR

Ne yazar geceye kayan yıldızlar
Yeryüzüne Elif elif dökülen
Hesapsız kitapsız açan nevruzlar
Aşkın önünde elpençe bükülen

Kime yoldaş desem yaramı deşer
Sensiz her yol yokuş olur sevdiğim
Ne kar boran biter ne cemre düşer
Dört mevsim karakış olur sevdiğim

Geceler dilsizdir gündüz kör sağır

NEYİNİ ÖVEYİM

Öksüz yetim garibana döneksin
Neyini öveyim felek ben senin
Ta ezelden bu güne bir örneksin
Neyini öveyim felek ben senin

NEYİNİ ÖVEYİM FELEK BEN SENİN

Nerde bir bela var bulurken bizi
Kırk yerimde yara sevdamın izi
Ha sabır ha sabır bu kimin sözü
Neyini öveyim felek ben senin

neylersin,
nedense güzel insanlar erkenci meyveler gibi,
toprağa birer birer dökülüyor dallarından .
belkide aceleleri
çiçek olmak,
çayıra çimene karışmak istediklerinden.. m n.

ÖFKENİN KILICI ÇIKMIŞ SA KINDAN

Öfkenin kılıcı çıkmış sa kından
Sarılır mı sandın zor ile yara
Ya nefsinden vaz geç ya da aşkından
Varılır mı sandın kâr ile yâre

ÖFKESİNE BİLE HASRET OLMAK VAR

Gül aşk ile açar kuş aşkla uçar
Cevrinle ne duyar o sevgili yar
Öfkesine bile hasret olmak var
Sarıl sevdiğine sarmaşık gibi

O KUYUDAN YUSUF OLUP ÖYLE ÇIK
ღ
Gün olur kalkarsın gün olur düşer
Dost dediğin terk eder üçer beşer
Gün olur her bela başına üşer
O kuyudan Yusuf olup öyle çık

OĞUL ÖLÜR BEN ÖLÜRÜM

oğul ölür ben ölürüm
bir kız ölür ben ölürüm
kuş ölür
çiçek ölür