Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

Bilmem nasıl çiçek bu nasıl bir gül
Seher vakti şarkı söyleyen bülbül
Dinle dinle doymak bilmiyor gönül
Ne seyreden doyar ne de dinleyen

Her gördüğün anın o ana özel
Onca var için de bir olan nedir
Anlatmaya ne ‘aşk’ yeter ne ‘güzel’
Ellerde yok sende var olan nedir

Gülüşün bildiğim güle benzemez

ey sevgili yıkma gönül köşkünü
muhabbetin nedir rikkatın nedir
nereye koymalı aşktan düşkünü
sevgide sınırın serhatın nedir

yabanca değilim bakma uzaktan

NEDİR BİLİR MİSİN SUÇUM VEBALİM
Ne bir düşüm kaldı ne de hayalim
Neden bilir misin benim yandığım
Nedir bilir misin suçum vebalim
Sana değer verip adam sandığım

O kadar sevmişim ki yâr demişim
Sen yok isen Cennet olsa giremem
Ağu versen bal deyip de yemişim
Zerre miktarı bir leke süremem

NE BU ACELEN ABBAS

ne bu acelen abbas
ne bu hız
zaten bir har gür ile
kaçırdık seheri

NE BU HALİN DELİ GÖNÜL

Ne bu halin deli gönül
Alınacak dersin kaldı
Belki bu gün belki yarın
Onda bir nefesin kaldı

Dili yalan kalbi kin gönlü irin
Kalkıp gelmiş çakallar sofrasından
Yüreğini bulandırdı şiirin
Geçilmiyor kibrinden tafrasından

Yüz cümlenin doksan dokuzu kasa

NE ÇOK İNCİTMİŞLER SEVGİLİ SENİ

El mi değdi yaran böyle açılmış
Ne çok incitmişler sevgili seni
Yel mi vurdu sevdan solup saçılmış
Canlar deminde muhabbetin hani

NE ÇOK SANATKÂR VAR ŞU EVRENDE SEVGİLİ
Ne çok sanatkâr var şu evrende sevgili.
Her biri birinden dahi,
Her biri diğerinden yetenekli.
Her gün yeniden yazarlar bir şarkıyı, şiiri.
Kuşların ötüşü, Çiçeklerin açışı,