Bir sevda yalnızlığını
Kendimden küçük
Koca bir yüreğe anlatamıyorum
Herkes kendi yalnızlığında kayboluyor
Kendi umudunda dünya oluyor
İmge geldi bugün
Aklımı kurcalayıp durdu
Git desem
şiire ayıp olurdu
İskelede mi ?soluklansam
Deniz sinmiş üstüme
Her gün sabahla yüzleşiyorum
Her gün umut
Aşka düşmek umutsuzluk
Fazlasıyla yaşadım biliyorum
Keder akşam sofrası
Mutluluk bir kaç mum yanında
Seni unutmaya çalışıyorum
Aşkı soruyorlar bana
Hangimiz komiğiz
Yada hangimiz sokak soytarısıyız
Gözlerimiz gömülmeli
Yirmi yara bandı
Bir lira diye bağırıyordu işportacı
Kaç yirmi kapatırdı ki
Senin sarama dığın yarayı
Gece gri
Hüzün gri
Rüzgar kuşkulu alaca karanlıktan
Yaklaş ve dinle titreyen sesini
Duydun mu?
Umut!
Üzüldüğünü gördüm
Yorulduğunu
Aklını adatmışlığını
Kıvıra kıvıra gidiyor herkes
Aşk başlarında
Gözleri kurumuyor kimsenin
Üzüldüğünü gördüm
Yorulduğunu
Aklını adatmışlığını
Kıvıra kıvıra gidiyor herkes
Aşk başlarında
Gözleri kurumuyor kimsenin
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!