Hahişle doldum bir zaman
Suzişle yandım aşk ile
Nuşsbe ister teşneyim
Emvacı eşk ancak yeter
Busişle sen gel bekleme
Şurideveş suretdesin
Elbette dil sakin değil
Lik aşkdan nadim değil
Sen yasemin nükhettesin
Hem dembedem şehvetdesin
Aşka düştükten beri destimde kârım kalmadı
Gitti elden ihtiyarım akl ü şuurum kalmadı
Kül kül olmuş gönlümün malikisin hem sahibi
Gayrı ol viraneden bir özge fahrim kalmadı
Bana değmişse o şuhun nazarı
Olamaz gayrının artık yararı
Sana maşuk diyelim gel buna aşk
Nedir ancak bu garibin çıkarı
Bir düşmeni dinsin sanema yadıma düştün
Hem yağmaladın gönlüm evin haddini aştın
Efkarı cemalinle beraber yaşar oldum
Gördüm seni bir kerre benim gönlümü aldın
Bir başka cihan gözerin üstünde durur
Gördüm ki meğer arz u sema onda durur
Etrafı siyah gözlerinin nuru aceb
Pür nur nigahınla dü çeşmim tutuşur
Hasnayı cihan manendi gül mü değil
Zülfün kokusu buyi sünbül mü değil
Güftarını ben guş eyler mest olurum
Zira sesin ahengi bülbül mü değil
Güzelim böyle hasanet ne için
Bu güzellik bu melahat ne için
Bu ten ister ki ana merhamet et
Ya bu guna katı satvet ne için
Gözün ateş gibidir yaktı beni
O derin bahrine gark etti beni
Bakışın herkesi incitmede lik
Beni incitmedi şad etti beni
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!