Beton duvarlar sana bakar
sen beton duvarlara
Küçücük bir pencereden
bakarsın ta uzaklara
Hayal ederek çıkarsın
papatya dolu kırlara
İçinde bir umut
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




umut ve mahkum
ayrılamazlar birbirlerinden, değil mi....
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta