MAHKUM
Sende gördüğümü
bir nazar daha görür diye
derûnum ürperir.
Gül cemâlinin sırrı düşer dillere diye
bahçemi rüzgârdan bile gizlerim.
Her dem hayâlin iner gönlüme
gecenin koynuna düşen mah gibi.
Nice saklasam seni
gönül kuyusunun karanlığında,
aksın yine suya vurur.
Firâr ettikçe senden
zülüfünün zindanına düşerim,
kurtulmak isterken
şem‘ine yanan bir pervâne olurum.
Ben bülbülüm artık,
gül cemâline mahkûm.
Bir nazarın var ki
bin firkat gecesini darmadağın eder.
Mağlûbum işte
sevdâ meydanında
sabır kılıcı da kırıldı,
akıl zırhı da parçalandı.
Gel, bir dem sarılayım sana;
belki yalnızlığımın kemikleri çatırdar.
Beni yokluğunla harbe çağırma;
ben o savaşta
kılıç çekmeden düşerim.
Yücel ÖZKÜ
06 Mart 2026/18:54
Kayıt Tarihi : 20.3.2026 17:01:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!