‘Aç mısın’ dediklerinde hep ‘tokum’ diyen,
Lokmasını bölüşüp yiyen,
Tabağın dibini ekmekle silen,
Mahcup çocuklarıyız biz, arsız zamanın!
Sevdasını sessizce diyen,
Yavruyu, yuvayı kutsalı bilen,
Yıllar bir gözyaşı olup da kaymış
Nurlu ihtiyarın yanaklarında.
Yapraktan saçını yerlere yaymış,
Sonbahar ağlıyor ayaklarında.
Süzüyor ufukta bir kızıl yeri,
İçi karanlıkla dolu gözleri;
Devamını Oku
Nurlu ihtiyarın yanaklarında.
Yapraktan saçını yerlere yaymış,
Sonbahar ağlıyor ayaklarında.
Süzüyor ufukta bir kızıl yeri,
İçi karanlıkla dolu gözleri;




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta