Ay ışığı diyorlar ona mahallede
Altın saçlarına gümüş rengi katılmış
Gülüşü var yüzünde hiç gitmez iz gibi
Görenlerin alt üst olur hali, dünyası.
Sokaga çıkar bahardan çiçekli elbisesi
Meltemler yaratıyor yürürken esişi
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta