Kole John
Herkesin bir rolu vardi mahallemizde
Kole John vardi: cok guzel hizmet eden efendisine
Mubarek gecenin yarisinda karisinin emri üzerine
Hic erinmeden, hic gücenmeden alirdi itini, ver elini disari
Karisi iceri girince el pence gecerdi saygi durusuna
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta