Mağrur Bilmece Şiiri - Özge Bilgeç

Bir akşam üstü, hüzünlü ve sitemli
Sanki biliyordum geçtiğin her yeri
İncecik bir tebessüm sardı ,bedenimi
Şehirlerinde gezinmek istedim de bilmedin sen

Kaldırımlarda bile konuşamadık ne toyduk
Toyduk, sustuk,cahil bir güneşe kandık..
Küstük biz ,esir bir vedada bile buluşamadık
Şehirlerinde gezmeye alışamadım

Senli bir rüzgar eser özlemini resmeder
Puslu bahçelere düşer, kurduğumuz hayaller
Göklere açılmış yıldızlar,senin de sokağındalar
Şehirlerinde gezindim de görmedim ben.

Bu mağrur bilmecede kim kaldı ki geride
Vuslat misal oldu, kendi geleceğinde
Hüzünle kapılar kapandı tek gecede
Şehirlerinde gezindim,anladım ölmedin sen.

Herşey değişti zamanla bir biz aynı kaldık
Başımızı bile çeviremeden zamanı atlattık
Bizi dağlayan ateşin küllerini an'lara savurduk
Şehirlerinde gezinirken aklımın da zincirlerini kırdım ben

10.1.10