Uğultularını hiç dinlemediğim bir şehirden yazıyorum.
Sahil kordonlarının olmadığı, suyun ve insanların yosun kokmadığı samimiyetsiz bir kentten.
Çocukluğumun kuşları uçmuyor,
Pamuk bulutları geçmiyor burdan.
Sevgilerin bir bir kayboluşunu izliyorum.
Diplerde yalnız mıyım?
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta