Madımak Ağıdı Şiiri - Gülden Işık

​Temmuzun bağrında bir kara duman
Canları kavurdu, vermedi aman
Sivas'ın içinde durdu o zaman
Yürekte sönmeyen nardır Madımak.

​Ozanlar toplandı sözü demeye
Türküyle, deyişle can cana yetmeye
Kıydılar orada bunca körpeye
Vicdana sığmayan ardır Madımak.

Yapanlar geziyor adalet hani
Hesabı sormadı koruyan gani
Yıllar geçti hala sızlıyor canı
Hukukun sustuğu yerdir Madımak.

Üstüne simsiyah örtü serilir
Sanma ki bu leke kökten silinir
Vurdumduymaz hukuk vicdan eritir
Sıcağı donduran yerdir Madımak.

​Gülden 'ce söylerim dert biter sanma
Zalimin yaktığı ateşte yanma
O karanlık günden kaldı bu anma
Bitmeyen bir ahü zardır Madımak.