3 Mart 1992 de ki elim kazada ölen tüm madenciler allahtan rağmet. Geride kalan tüm yetimlere sabır diliyorum. Umarım bir daha böyle kader yaşamayız...
8,15 suları bir patlama sesi geldi uzaktan
Alevler dumanlar çıkıyordu 30 nolu ocaktan
Bir bağrışma bir haykırış duyuldu uzaktan
Yanıyor MADENCİ yok oldu dediler...
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta