Her vuruluşunda kazma
muntazam hüzünler süzülüyor damarlarımdan
ha patladı ha patlayacak
alev alan sabrım
her patladığında bir maden
ortaya dökülür iki yüzlü vicdan
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta