Madde ve Mana Şiiri - Yorumlar

Deliyor çelik gibi uykumu sineye saplanmış törpüler durur.
Kaybolup gitti gidenler ufuksuz yitirdim deniz kokuluyu.
Bağrıma saplanmış duruyor, uykular gözümde akmıyor.
Maviydi maviye çalan rüyalarımı süsleyen umutlar.
Şimdi beşimiz varız, bir ben kala kalmış dört duvar.
Denizi sevmek benim suçum okyanuslarda asıldım.
Yaşamak zor, binlerce kez neden ölmek anlayamadım.