Kütüklüklere kırık bir sevda
Şarjörlere hasret mermisi doldurdum
Bana öyle kopmaz bir kanca taktınki
Her gece alemin nöbetlerinde durdum
Sensizliğin nöbeti üç beşi geçti
Bazen olta attım bazen oturdum
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Neden 'malesef'..Vurulmak ısmarlama olmuyor kardeş..Hep vurulmadık mı..güzel uyarlamışsın..tebrikler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta