Lyanna Şiiri - Kimse Kim Sanane

Merhaba Lyanna bu sensiz bir aşığın veda mektubu,
Hatırlıyormusun hayatıma girdigin ilk gün birbirimize bir söz vermiştik, birde aşk ekmiştik,
Bugune bakarsam verilen sözler yutuldu, aşkın ekili olduğu tüm bahçe talan oldu,
Geriye tek kalan ben, içimdeki sen birde yolunu gözlediğim buğulu pencerem.
Ben sevgine yetim sensizliğe öksüzüm Lyanna,
Sonbaharın dökülen yapraklarının temsiliyim ve,
O her yağdığında beni hatırlayacağın yağmurların esiri.

Kocaman evin içinde heryer sen, bir eksik yine sen,
Her köşede bir iz, her nesnede bir dokunuş ve her odada bir anı,
Aklımda sen fikrimde sen
Ben kaybolmuşum, kendimi aramış aramış yine sende bulmuşum,
Ruhunu kendi ruhuma ilmek ilmek işlemiş özenle dokumuşum,
Ben, ben olmaktan çıkıp hiç sevilmediğim bir ruhu bedenimde yaşatmışım,
Yetmezmiş gibi….
Veda olarak başladığım satırları bile sana duydugum özlemle doldurmuşum,

Ne bileyim Lyanna, unuturum zannettim,
Seni, gözlerini, burun direklerimi sızlatan kokunu,
Adını unuturum zannettim, gülüşünü, yüz çizgilerini, kirpik sayını…
Birde sensizliği yendiğimi düşünüp, yeni baharlarda çiçek açarım zannetmişim,
Demekki her veda ardına bakmadan olmuyormuş,
Ben sadece zannettiklerimin ardında gizlenmiş bir bedbahtım,
Sende hayallerimde kalmış bir bahtiyar,

Birgün gelirsin diye hep yarım açık bıraktığım kapımı bugünde araladım,
O en sevdiğin takımımı giydim, en güzel kokularımı süründüm, saçımı da dediğin gibi sola taradım,
Senin sevdiğin herşeyi bende sevdim ve yaşattım, sevmediklerini sonsuzluğa uğurladım,
O koca kalbine bir ben sığamadım,
Sen bir beni sevmedin,
Ben bir beni uğurlayamadım Lyanna,