Gönlüme kurduğun dert köprüsünü
Tufanlar kopup da savurup yıksın
Kinayeli verdiğin her bir sözünü
Tutmayan dilleri lüzumsuz kılsın
Hidayete ermeyen gözüm aşikâr
Umudun salını sürüp savursam
Geceler ismini bir, bir sayıklar
Sarmayan belini lüzumsuz kılsın
Ebedi sanmıştım sevgi ekeni
Gönlüme serdiğin kaktüs dikeni
Gün olur özüne batıp çıkmasın
Her günü güneşin lüzumsuz kılsın
Dağlarda kovuklar da yatar bedenim
Koyun keçi çayır her gün güdenim
Etimle kemiğime bende büründün
Donsun kanın akmasın lüzumsuz kılsın
Şeytanı sen ettin musallat yoluma
Başımı eğdirdin hakkın kuluna
Müfessir oldum sayende eşim dostuma
Gözlerinden akanlar lüzumsuz kılsın
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta