Garîb bir bülbül geldin, âvâre kaldın cân düştü
Âh ile yandı özün gönlüne hep hicrân düştü
Belây ı hecr ile coştu, ağladı arz u semâ
Câ-be-câ ıslandı sahra, her yere bârân düştü
Çeşmin görmez fenâ mülkü, ukbâyadır hasreti
Zâhide kasr ı bülent, sana kûy ı vîrân düştü
Kıl tedebbür hiç revâ mıdur bu dehr i fânîde
Ağyâra gülzâr ı safâ, câna dil i perîşân düştü
Sabreyle dilâ kim bu dâr ı gurbet zindânına
Tükendi cevr i âlem, kalbe lutf ı Rahmân düştü
Kayıt Tarihi : 14.06.2026 00:28:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!