Yıllardan sonra, bir kez daha,
Edirne bayırından baktım sana, Lüleburgaz.
Ne o eski güzelliğinden bir eser kalmış,
Ne o eski bakir hâlin…
Bir zamanlar yemyeşildin,
Çayırların ve ağaçlarınla;
Şimdi beton yığınlarının arasında kalmış,
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta