Yaşamak;
Öykünmek yalancı bir dünyaya.
Çırılçıplak, silahsız, zırhsız katılmak
Amaçsız, istemsiz bir sevdaya.
Gönlünü yitik bir şaire verebilmek,
Eline kalem alıp şiir yazabilmek.
Büyümek;
En büyük düşmesidir insanın hayattan.
Görmek, duymak, sevmek bir an içinde.
Bilyesiz, annesiz bir oyuna başlamak,
Artık sadece ve sadece ölümlere ağlamak.
Yaklaşmak;
Yarıyı geçtikten sonra başlar.
Ve bitmiştir aslında yarıyı geçtikten sonra her şey.
Aşık olup da mutluluğa koşmak,
Her sevgide aslında ölüme uzanmak.
Unutmak;
Kuzeyle güneyi karıştırmak gibi,
Kutup yıldızı yerine resimlere bakmak.
Herkes ister yüreği biraz acıyınca,
Yakışmıyor insana seni tanıyınca.
Uyumak;
Senden kaçmak gibiydi, olmasaydı uyanmak.
Uyanmak bir tokat, sensizliği anlamak.
Seninle ölmek varken
Başkasıyla yanlış yaşamak..
28 Şubat 2002-Ankara
Kayıt Tarihi : 21.07.2026 17:23:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!