Fırtınalar kopmuş içimde
Söyleyemediklerim yakmış genzimi
Yutkununca geçecek sanmışım
Birnevi sineye çekmekmiş yutkunmak oysa
Bilememişim volkan olup taşacağını her şeyin
Tatlı tatlı, açık seçik yaşayamadığım hislerim tuzlu gözyaşlarımla çıkmış ortaya
Lotus gibi temiz kalmaya çalışmışım hep
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta