Umudun yuva yapıp sevdanın konduğu, bacasında duman tüten evler var çok uzaklarda
Bizim yolumuz uzun daha, kaybolmuşuz yalnızlıklar sokağında, rüzgarla savrulan çöpler gibi ayrılıklarda
Bir kahve köşesinde üşüyen ellerimizi sıcak bir kahvenin buğusunda ovuşturarak yaşamaya çalıştık buralarda
Sokak lambasının altında yazılmış şiirlerde, loş ışıklar şairinin kaleminden dökülen kelimeler gibiyiz hayatta.
Biz aslında, düşünmeden yazılan bütün cümlelerin anlamında arındık yıllarca.
Ve küçümsenen şairlerin bakkal defteri gibi karalanan sayfalarında bir sevdada
Kovalamayin beni yataga
Hic uykum yok
Daha lafiniza karisacagim
Ortaligi dagitacagim
Televizyonu kapatacagim
Aycicegi resmi yapacagim daha
Devamını Oku
Hic uykum yok
Daha lafiniza karisacagim
Ortaligi dagitacagim
Televizyonu kapatacagim
Aycicegi resmi yapacagim daha
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta