Umudun yuva yapıp sevdanın konduğu, bacasında duman tüten evler var çok uzaklarda
Bizim yolumuz uzun daha, kaybolmuşuz yalnızlıklar sokağında, rüzgarla savrulan çöpler gibi ayrılıklarda
Bir kahve köşesinde üşüyen ellerimizi sıcak bir kahvenin buğusunda ovuşturarak yaşamaya çalıştık buralarda
Sokak lambasının altında yazılmış şiirlerde, loş ışıklar şairinin kaleminden dökülen kelimeler gibiyiz hayatta.
Biz aslında, düşünmeden yazılan bütün cümlelerin anlamında arındık yıllarca.
Ve küçümsenen şairlerin bakkal defteri gibi karalanan sayfalarında bir sevdada
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta