Loş Işıklar Altında Şiiri - Aydın Kansıray

Kalemimim ucundan haykıran mürekkep,
Rüyalarımı renklendirirken,
Gözlerimin önünden geçen hayalin
Doğanın görünmeyen renklerini gösteriyor bana.
Ve ben sensizliği şiir yapıp
Her gün usanmadan okuyorum.
Kırık bir bir aynaya benzetiyorum seni
Ve sana baktıkça,
Kendimi paramparça görüyorum.
Loş ışıklar altında bu satırları yazarken
Ayaklarımın üşüdüğünü hissediyorum
Ve yalnızlığı iliklerime kadar yaşıyorum
Yüreğime sağanak halinde dikenler yağıyor
Ve ürperiyorum.
Seni bir yalan olarak düşündükçe,
Sen diken olup kendini doğruluyorsun.