Akşam maviliğinde
Yol almak
Sana gelmek
Kelebek gözlerinde
Yangın sevda
Kahve kokulu
Suskun dilli
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Naif sevgi dolu bir dokunuşla kaleme almışsınız
kelimeleriniz yaşıyor sanki,başka şiir'lerede hayat vermeniz dileğimle saygılar..
Hoş imgeler
Güzeldi, içten, riyasız hani...
Lolam'a şiiri niye kendini bu kadar sevdirdi bilmiyorum. Devamını okuduğum için, yazdığınız için çok sevindim. Duyguları özgürce yazdığınız için okuyucununda duygularını özgürleştiriyor. Herkes bir lolasının olmasını istiyor ya da birinin lolası olmak isteği oluşuyor insanın yüreğinde :)
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta