Caddesinde birakip gittim gençligimin deli yillarini,
Son bir cuma namaziydi sokaginda kildigim.
Hani kaldirimda yürürken okul çikisinin mahser kalabaliginda bulurdum:
Gözlerimin gönlime israrla arattigini...
Bir de en iddiali yürüyüsümle çisilerdi yagmur
Kahverengi ceketimin omuzlarina.
Cebime tasimi aldigimdan beri tehlikeli siir okuyup,
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Benim de o lise caddesinde beraber yürüyecek kadar eski olmasa da en az özer eren kardeşimiz kadar sıkı bir dostluğum var müellifle. Kendisi oldum olası böyle duygusaldır zaten. Yüreğine sağlık kardeşim. Anlatamayanların her birinden bir tanesi...
o lise yolunda bende arkadaşım ibrahim doğanla birlikte yürümüştüm ve şiiri okuyunca burnuma çağla kokularıyla beraber gençliğimizin bütün kokuları geldi.Yüreğine sağlık kardeşim.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta