Hiç uyanmamış gibiyim birkaç gün,
Zaman tekrar eden rüyalar gibi.
Varken kaybolmuş gibiyim yok bir yön,
Cümlelerim lisan-ı hafi sanki.
Ne ruhumda bir ses var ne gözümde,
Gündüzler geceler gibi özümde,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Hayat karamaşa olur kimi zaman zihinde,
anlamsızlaşır ...
Güzeldi, tebrik ediyorum.
Kalemizde sağlık
Ne güzel demişsiniz
beğeni ile okudum
dilinize sağlık
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta