Unuttunuz mu? ey güzel çocuklar,
Sizin babanız kör ve aptal bir şairmiş,
Kullanıp vezinleri, heceler ya da aruzlar,
Ekmeği hemencecik anlatıvermiş.
Hem o kadarda yoksulmuş ki o şair babalar,
Açlığı ve yoksulluğu bulamamış,
Anlatacak kelimeler yada kalıplar.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta