Bir gece vaktiydi Leylam...
Zemheri ayazı çökmüştü dağların yalçın sırtına,
Karanlık, ağır bir kefen gibi serilmişti kentin üstüne.
Sustu sokakların gürültüsü, sustu rüzgâr, sustu koca şehir;
Bir tek benim göğsümdeki o harap yangın susmadı.
Sen adımı arkanda bırakıp gittin ya...
İçimi ezer delice bir cesaret
görünmez bir el kilitler kapılarımı,
miskinliğimden değil bu minnet
çaresizim seni sevdiğimi söyleyemem.
Dilsizim.
Devamını Oku
görünmez bir el kilitler kapılarımı,
miskinliğimden değil bu minnet
çaresizim seni sevdiğimi söyleyemem.
Dilsizim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta