Hâlende pervâne can, mah-cemâline düşkün
Alevinde kavuran dîdar-ı nârdın Leylâ’m
Suskun iken dilimi çözdü ölümsüz aşkın
Sen ki ezelden beri, ben için vardın Leylâ’m
Bir hiç idim cihanda, içim dışım kupkuru
Benliğimi yeşerten cezbeli sırdın Leylâ’m
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




değerli gönül dostum arkadaşım çok güzel bir şiir okudum kutluyor kalemin daim olsun diyor seni facebook ta kendi şiir gurubum olan Şair orhan a paylaşımlarınla davet ediyorum buyurmazmısın
Mücella hanım öncelikle başarınızı kutlarım, daim olsun... Şiiriniz, yine çok çok güzel tasvirlerle doruğa çıkmış...Tebrikler, sevgilerimle...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta