Gecenin koynunda yalnız yürürken adımlarım,
Her taş ve her rüzgâr senin adını fısıldar.
Nevâruz ışığı düşer saçlarına, titrer sükûnum,
Ayın hilâli seher vakti gönlüme naz eder.
Saatler ağır akar, zamanın yükü omuzlarımda,
Her an hasretinle dolup taşar ruhumun derinliği.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta