Leyla Demir 2 Şiirleri - Şair Leyla Demir 2

Çingene konvoylari geçiyor
zaman tünelinden
incik boncuk satıyor
kalaycılar tencere kalayliyor külle
maşacilar maşa satıyor
çocuklari kaciriyorlarmis

Dağlar
Görmeden gönül verdiğimiz
O daglardan ögrendim ben vefayı
Görméden sevdim
Görünce yaslandım
Yamacinda ıslandim

Aşk!

hep hoşgelirsin

yere göğe koyamam seni

Dedesinin dizlerinin dibinde
eski zamanları dinleyen
kıvırcık saçlı çocuk!
Görse halini küserdi
deden böyle ol istemezdi,
bende...

dedim ki yar;
Dünya seninle kaim
sen hep aydınlık
sevdaya tek karşılık
hemde güzelsin.

Hic dokunmadan sevmek/
aynı olmak/ aynı düşünmek/
aynı düşte olmak/
can demek /
nasil bir hüner ve de
mumkunse/

Hic dokunmadan sevmek/
aynı olmak/ aynı düşünmek/
aynı düşte olmak/
can demek /
nasil bir hüner ve de
mumkunse/

Vadilerde kosturan ihtişamli bir suvari idim eskiden...
Degistim...
Genclik coktan terketti bedenimi
Kisragim da göctu gitti cok evvel
Tekim bir başima yaşiyorum
Ölümü bekliyorum tek gelecek o

Dağdir ruhum ferhat delemez/
çöldür ruhum mecnun gezemez/
yüreğimin düğümünü kerem çözemez/
bir yangın bir yangın /
kim gelse söndüremez/
içimdeki mahşer/

Sana sıfatlar anlamlar yüklemeyeceğim/
sadece adını bileceğim/
aklımda tutacağım söylediklerini/ içimde tutacağım söyleyemediklerimi/
hep özledigimi bil deli gibi...