Ey leyl-î ferim!
Ben ,senin yüreğine bir mum yakamazken ,
Sen, karanlık gecelerime süreyya ışığı,
Zifiri çökerken ruhuma ,
Özlem, heyûlâsı kaplarken benliğimi
Sen, asî huzme olup, karanlığıma süzülen.
Ben, ateşböceğinin cılız ışığı,
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta