Ey leyl-î ferim!
Ben ,senin yüreğine bir mum yakamazken ,
Sen, karanlık gecelerime süreyya ışığı,
Zifiri çökerken ruhuma ,
Özlem, heyûlâsı kaplarken benliğimi
Sen, asî huzme olup, karanlığıma süzülen.
Ben, ateşböceğinin cılız ışığı,
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta