Ey leyl-î ferim!
Ben ,senin yüreğine bir mum yakamazken ,
Sen, karanlık gecelerime süreyya ışığı,
Zifiri çökerken ruhuma ,
Özlem, heyûlâsı kaplarken benliğimi
Sen, asî huzme olup, karanlığıma süzülen.
Ben, ateşböceğinin cılız ışığı,
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta