İnsan bir yerde kalırsa kalır...
Hep kalır. Kurtulamaz... Ne kadar didinse de...
Ne kadar sol yanın sızlasa da etrafın sınır duvarları ile
örülü
Kezzap yarasıdır yüreğin gönül ise bir avize kırığı...
Sabaha kadar kalbin kazınır kalbinde yayılır güneş yanığı
Yokluğunda ne ateşleri hasretimle yaktım da
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun
Devamını Oku
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta