İnsan bir yerde kalırsa kalır...
Hep kalır. Kurtulamaz... Ne kadar didinse de...
Ne kadar sol yanın sızlasa da etrafın sınır duvarları ile
örülü
Kezzap yarasıdır yüreğin gönül ise bir avize kırığı...
Sabaha kadar kalbin kazınır kalbinde yayılır güneş yanığı
Cebeci köprüsünün üstü
Karınca yuvasına benziyor,
Hamallar, körler, topallar,
Oturmuş nasibini bekliyor.
Cebeci köprüsü yüksek
Devamını Oku
Karınca yuvasına benziyor,
Hamallar, körler, topallar,
Oturmuş nasibini bekliyor.
Cebeci köprüsü yüksek




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta