Zelil hayatın bedelini
Şerefleriyle ödediler
Bizler zalimiz demedi de
Delinin teki O dediler
Ey bizimle atışan
Hırsla yanıp tutuşan
Serbest vezin ötüşen
Heceden gel heceden
Kâh verelim yemini
Mark Twain gibi
Mississippi kıyılarında yaşamadım
Ve nehir gemilerinde kaptanlığım da olmadı
Fakat Pönserek deresinde
Çöp yüzdürmüşlüğüm vardır
Kimse diyemez benim de bir
Gölgesiyle yarışan
Bir divâne toy benim
Kurda kuşa karışan
Deli doru tay benim
Anka'yım Kaf dağında
Dile kolay insan olmak
Filan söyler falan söyler
Değil ehl-i irfân olmak
İnsanım der yalan söyler
Bir yetimi güldürmemiş
Lâleyi ararken geçmiş ânımız
Zayolmuş mâzimiz güller içinde
Tutuşmuş sevdâyla cism u cânımız
Sönüp sönüp yanar küller içinde
Derya gelse sönmez, tüter dumanlar
Ben öldüğümde
Namazımı bir müslim kıldırsın
Nasip olursa mezar
Kabre tevdi ederken desin
Bismillâhi ve alâ millet-i Resulillah
Yaşarken de şahit olun buna
Mukaddes dâvâda şu seyahatte
Kovulduğumuz ve paçavra hükmündeki
O dokuz köyle
Her seferinde bizi biraz daha
Temizler kader
Böylece onuncu köy bizi
Sıcak bir günde
Su kabı da devrilmiş aç bir öksüz kedinin yanından
Ve işleri kesat bir çöpten kağıt toplayıcının önünden
Geçerek cuma namazına gitti adam
Hutbe konusu mustazaflara ve muhtaçlara merhamet idi
Dönüşte aynı şekilde geçti adam
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!