Doktora gittim umut ile,
Çıktım elimde reçeteyle.
"İki kutu yeter." dedi,
Meğer vedalaşmışım neşeyle.
Yuttum seni iyi niyetle,
Büyük dedem düştü yollara, ardında bir vatan,
Bir avuç toprak kaldı, bir de yarım kalan zaman.
Ben hiç doğmadım orada, bilmem taşını, ağacını,
Ama toprağım çağırıyor beni, fersahlarca uzaklardan.
Bir dağın gölgesinde mi kaldı dedemin son bakışı,
Elimi uzatsam, fersahlarca uzaktasın,
Bir zaman avuçlarımda uyurdu ellerin.
Şimdi güneşe dokunmak kadar acı,
Adını ansam kanar bütün şehirlerim.
Gözlerin aydınlatmıyor artık yakamozları,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!