Bu sabah da uyandım.
Ama bedenim değildi uyanan, ruhumdu,
zamandan soyutlanmış bir ezgi gibi
sessizliğe doğru açıldı.
Artık zamana ait değildim.
Eskiden çok önemsediğim ama şimdi hiçbir işe yaramadığını gördüğüm
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta