Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
SENDEN GEÇMEK
Senden geçiyorum
Yüzümün yarısı
Karanlık bir şizofren uğultusu
Bir mermer yarılıyor yüreğimde
Damarlarında yıpranmış güz yalımları
Felçli ve yorgun, dehliz rengi içim
Camlara yansıyan ben miyim?
Ben miyim bu suskun ovalarca dağılan rüzgâr.
Senden geçiyorum
Tetiği çekilmiş yaşamlardan
Sendin benim payıma kalan
Eskimiş yalnızlıklar kuytusu
Karanlık ağartılı sesler tükeniyor yavaştan
Var dersem, yalansın yo ...
