Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
SENDEN GEÇMEK Senden geçiyorum Yüzümün yarısı Karanlık bir şizofren uğultusu Bir mermer yarılıyor yüreğimde Damarlarında yıpranmış güz yalımları Felçli ve yorgun, dehliz rengi içim Camlara yansıyan ben miyim? Ben miyim bu suskun ovalarca dağılan rüzgâr. Senden geçiyorum Tetiği çekilmiş yaşamlardan Sendin benim payıma kalan Eskimiş yalnızlıklar kuytusu Karanlık ağartılı sesler tükeniyor yavaştan Var dersem, yalansın yokluğumda Yok dersem, öksüz bir acısın Üş ...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!