Latif Aynalı Şiirleri - Şair Latif Aynalı

ÂYİNE

Gül üzerinde çiyler, daha sabah doğmamış
Bülbüller hülyasında, gözlerini ovmamış

Silerken çehresini avare seher yeli

AYRILIK SAATİDİR
Latif Aynalı

Koyu karanlıklarda ayrılık dehşeti
Feci şimşekler yağıyor göklerden
kükürt kokusu her yanı kaplıyor

BAŞLANGIÇ
Latif Aynalı
Lanetlenmiş ömrümce
Ben bedbah adamım
Ölüm düşü bölünce
Dünlerde kalır adım

BEKLEYENE
Hıçkırıkları sonsuz, karanlığı koskoyu
Beni ağlamalar çağırır, geceler boyu
Omuzları çökmüş, bembeyaz elleri ıslak
Gözler Karanlığa uzanmış, beklenen var mutlak

BENDEKİ BEN
Yanaklarını okşayan çocuklar
Ben de ne akıl bırakır ne sabır
Dalıp dalıp gittiğimse ufuklar
Beni alıp hayallere baktırır

BİR GECE SABAHA KARŞI

Nerdesin diye soru olmaz sevgili neresindesin demelisin
Çünkü ben bağrında bir yerlerdeyim
Solmaya başlayan çiçekler kendi gövdesine ilerler
Beni en çok yitirdiğin vakitte geç karşısına aynanın

#BİR İÇTENLİK

Bir adam ayrılıklı
Bir kapı aralığı gibi uyumsuz
Bir Yetim gibi kimsesiz
Bir içtenlik almış ki başını sorma

BİR KUŞ GELDİ

Bügün pencereme bir kuş geldi öttü
Kırsız başımı beyazlara götürdü
Ayrılığa ölüm demek hak değilmiş
Bir kuşun bir selamı bin kere öldürdü

BİR NOT
Sözlerim sanadır, sanadır buse
Hesapsız kaybettiğim bir vatanım
Çirkin ellerle boğulduğum savaşım
Oldu ama anlamadı hiç kimse

BİR SEYİR HATIRASI
(Ahmete)

Mazi kulaçlar yükü, gece sır topu deniz
Sırra gemiyiz çümkü, bu yükü biz çekeriz