Bir devre isim veren lâle değil bu lâle,
Benzemiyor parklarda, meydanlardaki hale,
Kor olup elde kaldı, bulunmadı nihale.
Hayret ki boş boğazlar, devamda kıyl-ü kal’e
Demek vakıf değiller yaşanılan ahvale.
Bu devrin lalesine ürkek ürkek bakıldı.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta