Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Nuray Alper, yorumunuzu şiirime bir ödül olarak addediyorum. Şairin şiirle ilişkisinde ödülün aracılığına ihtiyacı yoktur. Bunu herkes bilir. Ama; marifetin iltifata tabi olması hoş. Şiir birlikte sevinilecek, birlikte paylaşılacak birşeydir. Bu anlamda paylaştığınız değerli görüşleriniz için teşekkürler...
Her fani böyledir, olma aşıkı!
Harama, helale salma kaşık'ı!
Ölenden, batandan yar olmaz kula!
Sadece Mevladır kulun maşuku!
Hayırlı çalışmalar.
Hep arkamızda birşeyler bırakırız giderken değilmi,Çok güzeldi..
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta