Lal-ı Vahdet Şiiri - Arap Kurt 2

Ne kadar uzak ihtimal varsa
Bir anda kapısını çalıyor insanın.
Kuşlar ölüyor
Ağaçlar çürüyor olduğu yerde
Rüzgardan merhamet beklemek nafile böyle durumda
Yağmurun dövmesi de uyandıramıyor bu derin uykudan ne fayda.
Sonra kokusunu yaymaktan vazgeçiyor çiçekler, güller
Beli bükülüyor dünkü çocukların
Hayat denen bu zulüm karşısında

Ne inanç var, ne de itaat varlığına neden olana.
Varla yok arasına sıkışmış samimiyet
Aşkı İnkâr, kendini yüceltme gayreti acizlerde
Tanrılık taslamak da var işin içinde
Ve Allaha ayan her şey
Bildiğini bilmemek gibi bir imansızlık kol geziyor
Taşa dönmüş kalplerde.
Bilenle bilmeyen aynı kefede münafığın gözünde.
Neyi ne için yarattın ya Rab
Tövbe estağfurullah Tövbe!