Sonsuzluğu sordum ona,
sen dedi..
Yalnızlığı sordum sonra,
ben dedi..
İstanbul’u sordum,
İlk buluştuğumuz yeri, parktaki salıncakları,
Martıları, köpekleri, balıkları sordum,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta