Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Kaderimin kesiştiği noktasın
Mutluluk kapısının, açılmayan anahtarısın
Alevler sarmış her yanı
Cennetle, cehennemin tam ortasındasın.
Bir ışık verme bana gidemem
Geriye hiç ama hiç dönemem
Biraz umutdan dahi korkarım
Bir kere yandım, bir daha sönemem.
Köprüler kurma bana geçemem
Ak nedir? Kara nedir? seçemem
Seveceksen gönülden sev
Senden artık vazgeçemem
buraya kadar mükemmel ama son iki kıta da farklı bir kurguya dönüş yapmış şiir....yinede çok güzel bir şiir okudum yüreğinize sağlık saygılarımla
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta