Dünya bir yere kadar senindir,
Sağlıklı olduğun vakte kadar,
Ağız dolusu, güldüğün vakte kadar,
Sevdiğin, sevildiğin vakte kadar,
Yediğinden tat aldığın vakte kadar,
İçtiğinde haz aldığın vakte kadar,
Dostların varlığını hissettiğin vakte kadar,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta